A kiedy chaos ulicy, hałas z placu budowy czy głośna muzyka w centrum handlowym spowodują u dziecka niepokój, cichym, monotonnym szumieniem uspokoją go i pomogą odzyskać równowagę. Szumiący lisek i inne leśne zwierzątka Zanim Wasz maluch sam zadecyduje o tym, jakie zabawki zabrać ze sobą na spacer, zaproponujcie mu zawieszki do tanie i dobre opinie 7-12m 13-24m 25-36m Jednokrotnie załadowane Teether CN (pochodzenie) Wolne od nitrozoaminy Bez BPA Bear Shape Baby Teethers Skrzyżowane rączki i nóżki oraz kolana podciągnięte pod brodę to, wbrew pozorom, wygodna pozycja dla niemowlęcia, z którą musi się pożegnać w nowym świecie. Do około 4-5 miesiąca życia Twój szkrab nie będzie w stanie sam zmienić pozycji podczas snu - odkryć się, gdy mu będzie zbyt ciepło lub przykryć, gdy poczuje chłód. Pozycja bezpieczna. Jeśli u dziecka już rozpoznano chorobę, opiekun powinien być w posiadaniu preparatu podawanego w celu przerwania napadu drgawek w razie napadu przedłużającego się do ponad 3–5 minut. Jeśli drgawki zostały sprowokowane przez gorączkę, należy stosować leki przeciwgorączkowe, najlepiej w postaci doodbytniczej. TAK! Podejrzewaj kolkę niemowlęcą u dziecka w wieku pomiędzy 3. tygodniem a 5. miesiącem życia, które poza okresami płaczu chętnie je, prawidłowo zwiększa masę ciała, a nagły niepokój zwykle występuje o tej samej porze dnia, utrzymuje się w sumie co najmniej przez 3 godziny w ciągu doby i pojawia się co najmniej 3 razy w tygodniu. Słuchanie opowiadania „Odwiedziny u niedźwiedzia” E.Kalinowskiej Zbliżały się urodziny u niedźwiedzia. Leśni przyjaciele: wilk, zając i lis postanowili zrobić mu niespodziankę i odwiedzić go. Droga byłą daleka i każde ze zwierząt wybrało inny środek transportu: wilki – samolot, lis – samochód, a zając - rower. Konwencja Praw Dziecka – to w niej są zapisane prawa wszystkich dzieci. 07 listopada 2022. Konwencja praw dziecka jest najważniejszym dokumentem dotyczącym praw osób poniżej 18 roku życia. Dziecko ma m.in. prawo, aby w przypadku rozwodu mieć kontakt i z mamą i z tatą. Praw dziecka jest więcej, między innymi prawo do godności przyczyny mogą wzajemnie się przenikać, co oznacza, że mogą występować dwie lub więcej przyczyn niedowidzenia u dziecka. Leczenie niedowidzenia u dzieci wymaga zarówno od dziecka jak również rodzica determinacji i konsekwencji, w szczególności na samym początku, kiedy ostrość wzroku w oku niedowidzącym jest niska. Tkanka kostna dziecka jest plastyczna, a przez to bardzo podatna na czynniki środowiskowe. Wśród nich możemy wymienić czynniki fizyczne i żywieniowe. Okres rozwojowy wymaga większego zapotrzebowania na witaminę D, białka i minerały. Ich brak powoduje zmiany w budowie kości w postaci krzywicy (2-4, 8). z opisu to wygląda na zbyt silne napięcie mięśniowe. oprócz metody Vojty, jest jeszcze metoda NTD-Bobath, dużo przyjemniejsza dla dziecka :) konto usunięte. Temat: Pozycja odgięciowa u niemowlaka. Polecam metodę NTD-Bobath. Mój syn urodził się odgięty do tyłu - tak ułożył się w czasie ciąży. lIT8a58. CHIN TUCK Najprościej mówiąc… to nic innego, jak… broda przy mostku 😉 Podczas leżenia na pleckach, dziecko przyciąga bródkę do klatki piersiowej (główka nie odrywa się od podłoża) wydłużając tym samym mięśnie znajdujące się po tylnej stronie szyi. Elongacja odcinka szyjnego kręgosłupa stopniowo umożliwia osiągnięcie zrównoważonej pracy mięśni zginaczy i prostowników, a co za tym idzie- zdobywanie kolejnych umiejętności, które są dobre JAKOŚCIOWO. Pierwszą z takich aktywności jest kontrola głowy, której osiągnięcie nie byłoby możliwe bez zrównoważonej pracy poszczególnych grup mięśniowych. Bez prawidłowej kontroli głowy oczywiście trudno mówić o tym, aby kolejne ważne etapy rozwoju mogły przebiegać bez zakłóceń… KIEDY? Chin-tuck można zauważyć u dziecka już w 3 miesiącu życia. CZY TO ELEMENT KONIECZNY? Tak- jeśli myślimy o prawidłowym rozwoju dziecka, chin-tuck musi być obecny. Ze zbliżeniem bródki do mostka mogą mieć np. kłopot dzieci, które bardzo się prężą. Dlatego warto przyjrzeć się im pod tym kątem dokładniej. JAK ROZPOZNAĆ CZY MOJE DZIECKO OSIĄGNĘŁO TEN ETAP? – W leżeniu na pleckach– bródka dotyka mostka, dziecko bawi się rączkami na wysokości klatki piersiowej, zgięte nóżki uniesione są nad podłożem. Dziecko leży symetrycznie. – W leżeniu na brzuszku- Maluch układa łokcie pod stawami barkowymi, nóżki są swobodnie wyprostowane, a główka dziecka nie jest zadarta w górę, ale LINIA WZROKU przebiega RÓWNOLEGLE do podłoża. Poniżej: Na pierwszym obrazku- zrównoważona praca mięśniowa. Na obrazku po prawej stronie- przewaga mięśni prostowników. JAK SIĘ BAWIĆ, ABY „WSPIERAĆ” tą aktywność? Dobrym pomysłem może okazać się układanie Malucha wzdłuż swoich ud tak, aby jego pupka ustawiona była nieco wyżej niż główka. Wówczas, tylna część szyi elonguje (wydłuża) się 😉 UWAGA! Chin- tuck to nie elongacja poprzez zgięcie szyi, ale poprzez cofnięcie bródki. Chin-tuck można osiągnąć również bawiąc się ze sprowadzaniem wzroku w dół. Kilka propozycji takich zabaw znajdziecie tutaj: >>>KLIK>>KLIK>>KLIK>>KLIK>>KLIK>>KURSACH on-line>>TUTAJ<<< Czytaj więcej... W piątek 4 grudnia w ramach SEANSU FILMOWEGO Z ITVN zaprezentujemy film „Pozycja dziecka” - zdobywcę Złotego Niedźwiedzia na Festiwalu Filmowym w Berlinie. Na historię Cornelii, dojrzałej i majętnej kobiety, która za wszelką cenę stara się odzyskać władzę nad dorosłym synem, zapraszamy o godzinie (CST – Chicago) i (EST – Nowy Jork) do ITVN. Bohaterka filmu - dojrzała kobieta z wyższych sfer, z zawodu architekt - na co dzień obraca się w świecie bukareszteńskich elit. Mąż jest jej całkowicie oddany. Wydaje się, że Cornelia nie ma powodu do zmartwień i prowadzi życie, jakiego inni mogliby jej tylko zazdrościć. Ona jednak nie jest szczęśliwa. Ukochany jedynak, 34 – letni Barbu, wyprowadził się z domu i unika kontaktu z matką. Ma dziewczynę, której Cornelia nie może zaakceptować. Pomimo kolejnych prób odzyskania rodzicielskiej władzy, Barbu za wszelką cenę zamierza pozostać niezależny. Pewnego dnia dochodzi do tragicznego w skutkach wypadku. Pod kołami samochodu Barbu ginie chłopiec. Mężczyźnie grozi więzienie. W tej sytuacji Cornelia nie cofnie się przed niczym – zamierza wykorzystać swoją uprzywilejowaną pozycję, żeby ratować syna. To dla niej również doskonała okazja, by nakłonić mężczyznę do powrotu do domu i odzyskać ukochanego jedynaka… Rumuni po raz kolejny potwierdzają, że podziw dla ich filmowych dokonań z ostatnich lat jest w pełni uzasadniony. Zapraszamy na premierowy w ITVN pokaz filmu „Pozycja dziecka”. OPIS I ANALIZAROZPOZNAWANIA I ROZWIĄZYWANIA PROBLEMU EDUKACYJNEGO I WYCHOWAWCZEGOPROBLEM: POZYCJA DZIECKA NIEPEŁNOSPRAWNEGO FIZYCZNIE W KLASIE SZKOLNEJ 1. Identyfikacja problemuSzkoła jest miejscem, w którym napotkać można problemy społeczne. Rodzice i ich dzieci stanowią przekrój zróżnicowanego społeczeństwa, zarówno pod względem rasowym, narodowościowym, statusu ekonomicznego, światopoglądu jak i odmienności psychofizycznej. Oznacza to, że pojawia się problem edukacji odmiennego pod względem psychofizycznym człowieka, a szkoła, dyrektorzy i nauczyciele winni umieć go rozwiązać. Niepełnosprawni na wszystkich poziomach kształcenia cały czas narażeni są na bariery w dostępie do edukacji. Dotyczą one nie tylko braku podjazdów, wind, ale również wewnętrznych oporów, lęków osób pełnosprawnych, obcowanie z kimś o odmiennym wyglądzie i możliwościach dzieci pełnosprawnych i niepełnosprawnych w szkole przyczynia się do tego, że i rodzice uczą się tolerancji i akceptacji przez swoje dzieci, które bawią się i uczą z niepełnosprawnymi kolegami. Doświadczenia, jakie gromadzą dzieci, rodzice i nauczyciele w kontaktach z niepełnosprawnymi, przekładają się na wartości, postawy, które odzwierciedlają kulturę danego pokolenia. Dobrze zorganizowana edukacja integracyjna, dostarczając dzieciom, nauczycielom i rodzicom odpowiednich doświadczeń, może przyczynić się do budowania społeczeństwa ludzi pełnosprawnych i niepełnosprawnych umiejących ze sobą po raz pierwszy spotkałam się z grupą uczniów klasy pierwszej moją uwagę zwrócił na siebie chłopiec, który poruszał się bardzo wolno, przytrzymując się poręczy jak również opierając się i przytrzymując ściany, szedł jakby nie na własnych nogach. Okazało się, że chodził na protezach, nie miał obydwu nóg i palców początkowo stroniły od Damiana, same nie zachęcały go do wspólnych zabaw. Damian był pogodnym, wesołym chłopcem, który początkowo miał również problemy w nauce. Chłopiec opuszczał bardzo dużo zajęć, był dzieckiem chorowitym i dlatego sporo czasu przebywał w domu. Poruszanie się na protezach sprawiało mu wiele kłopotu, były ciężkie i Damian szybko się męczył. Poza tym ciągle go uwierały, obcierały, pozostawiały rany. Rodzice chłopca mieli możliwość zakupu dla niego nowych modularnych protez, na których Damian poruszałby się sprawniej, mógłby wykonywać wiele więcej czynności. Niestety protezy te były bardzo drogie i rodziców nie było na nie zadaniem było sprawić, aby dzieci zaakceptowały Damiana takiego jakim był, żeby nie czuł się odrzucony w grupie klasowej, by nie czuł się „kimś gorszym”, a równocześnie pomóc mu poprawić wyniki w nauce. Ponieważ był to początek klasy pierwszej stało przede mną zadanie pomocy przy codziennych czynnościach w szkole, stwarzaniu takiej atmosfery w klasie, by Damian czuł się w niej bezpieczny i miał satysfakcję przebywania w otoczeniu osób przyjaznych mu. Następne zadanie jakie stawało przede mną to pozyskanie pieniędzy na zakup nowych protez, by pomóc rodzicom i Geneza i dynamika zjawiskaObserwowałam uważnie dzieci. Ważne jest, aby od najmłodszych lat uczulać je na potrzeby innych, uczyć je tolerancji wobec drugiego człowieka niezależnie od tego „kim jest i jaki jest”.Rozmawiałam z dziećmi o problemach Damiana, zarówno tych w nauce jak i w poruszaniu się po szkole. Bywało tak, że chłopiec nie mógł z nami wychodzić nawet na krótkie wycieczki, ponieważ bardzo się męczył i bolały go nogi. Kilka razy musiałam przykręcać śruby przy protezach dlatego w biurku zawsze trzymałam wywiad z matką dziecka dotyczący sytuacji rodzinnej. Damian był jedynym dzieckiem w rodzinie. Urodził się zdrowy, ale w wieku 3 lat przebył chorobę o nazwie „posocznica”, której skutkiem była amputacja kończyn dolnych i palców dłoni. I od tej pory porusza się na protezach. Sytuacja materialna rodziny nie przedstawia się dobrze. Mama nie pracowała, bo cały czas zajmowała się synem, a ojciec tylko dorywczo pracował w firmie budowlanej (sezonowo). Mama poświęcała Damianowi wiele czasu. Kiedy chłopiec przebywał w domu ćwiczyła z nim czytanie i uczęszczał na zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze, jednak bardzo dużo zajęć opuszczał więc zaległości w wiadomościach i umiejętnościach ukończył naukę w klasie pierwszej ze słabymi wynikami w nauce. Mylił litery, popełniał dużo błędów w czytaniu i pisaniu. Pomimo, że nie miał palców dłoni pisał kształtnie i starannie. W zakresie 10 liczył na konkretach. Pracował bardzo wolno. Jego pozycja w grupie uległa zmianie. Dzieci starały się pomagać mu w każdej Znaczenie problemuDla człowieka niepełnosprawnego bardzo potrzebna jest odpowiednia atmosfera i akceptacja grupy, w której społeczeństwa do dzieci niepełnosprawnych jest często inny niż do zdrowych rówieśników. Nawet w najbardziej postępowych społeczeństwach dziecko, które jest w oczywisty sposób odmienne, może doświadczyć odrzucenia, nadopiekuńczości, szyderstwa, litości, protekcjonalnego traktowania lub przeciwnie niedoceniania, pobłażliwości, ignorowania. Tylko niektóre z tych dzieci, pomimo doświadczenia tego typu postaw ze strony dorosłych, osiągną dojrzałość i równowagę psychiczną. Pozostałe będą dorastać i wchodzić w dorosłe życie z zaburzeniami osobowości i nie zdołają rozwinąć niektórych lub wszystkich emocjonalnych i społecznych umiejętności niezbędnych w dorosłym starał się uczestniczyć w życiu klasy, ale często był nieobecny. Niektóre dzieci stroniły od niego, nie chciały podać mu ręki podczas zabaw, bądź denerwowały się kiedy chłopiec miał iść na wspólny spacer, że będą szły bardzo PrognozaPrognoza negatywna Zła atmosfera w grupie sprawi, że dziecko będzie się czuło odrzucone. Dziecko zostanie nadal nieakceptowane i odrzucone przez grupę. U dziecka mogą wystąpić zaburzenia rozwoju emocjonalnego i społecznego Pozostawienie dziecka samemu sobie z narastającymi zaległościami sprawi, że nie poprawi wyników w nauce, a jego umiejętności w zakresie czytania, pisania, liczenia mogą ulec pogorszeniu. Brak pomocy ze strony szkoły w zakupieniu nowych protez przyczyni się do tego, że dziecko będzie się czuło źle, nie spełni swoich pozytywna Prawidłowa przyjazna atmosfera w grupie sprawi, że dziecko będzie czuło się dobrze. Akceptacja ze strony grupy i osób dorosłych. Pomoc w pokonywaniu codziennych trudności, barier, pomoc w codziennych czynnościach w szkole. Zaplanowanie oddziaływania dydaktyczno-wychowawczego ze strony szkoły i domu rodzinnego w celu pomocy w poprawieniu wyników w nauce. Ścisła współpraca z rodzicami dziecka. (Pedagogizacja rodziców dotycząca metod i sposobów pracy z dzieckiem). Wzmocnienie motywacji dziecka do nauki oraz wiary w siebie, we własne siły i korzystne rezultaty włożonego wysiłku. Wdrożenie ucznia do samooceny i samokontroli pracy. Pomoc szkoły w zakupie nowych te umocnią pozycję dziecka w społeczności Propozycja rozwiązaniaWażnym zadaniem szkoły, nauczyciela jest stworzenie dzieciom niepełnosprawnym odpowiedniej atmosfery oraz likwidację czynników warunkujących niekorzystną pozycję izolacji w grupie, brak akceptacji. Takie właśnie zadania stały przede mną jako one na:  Stworzeniu odpowiedniej przyjaznej atmosfery w grupie. Likwidacji przejawów niewłaściwych zachowań innych dzieci wobec Damiana poprzez rozmowy indywidualne, grupowe oraz inne metody pracy (zabawy integrujące grupę, przykłady uczynności i tolerancji). Ścisłej współpracy z rodzicami chłopca. Opracowaniu planu pracy i ćwiczeń z dzieckiem w domu i w szkole na zajęciach dydaktyczno-wyrównawczych. Pozyskaniu pieniędzy na nowe protezy dla Damiana poprzez współpracę z „Fundację Polsat”, dyskotek charytatywnej, zbiórki Wdrażanie oddziaływańPlan pomocy Damianowi polegał głównie na wytworzeniu w klasie takiej atmosfery, żeby czuł się w niej bardzo dobrze oraz pomocy mu w nauce. Zadanie na początku nie było łatwe, gdyż dzieci stroniły od swego kolegi, nie chciały się z nim bawić, może tego nie okazywały mu wprost, ale ja to szczególną uwagę na sytuację w klasie, na relacje między dziećmi. Byłam mile zaskoczona kiedy dzieci w delikatny sposób, aby go nie urazić starały mu się pomagać (nosiły mu plecak, pomagały w wejściu po schodach, zachęcały do wspólnych zabaw, gier, pomagały w wykonywaniu niektórych prac)jednym słowem bardzo go polubiły i gdy był nieobecny dopytywały kiedy wróciDamian opuszczał często zajęcia, więc zaległości w nauce narastały. Żeby pomóc chłopcu w pokonaniu trudności w nauce podczas jego nieobecności w szkole jeździłam do niego do domu, po swoich zajęciach w szkole, aby przerobić z nim partie materiału. Damian pracował chętnie w czasie naszych spotkań. Na okres dłuższych nieobecności (ponad 3 miesiące) pomagałam mamie w staraniach o nauczanie indywidualne dla chłopca. Zostało przydzielone dla niego nauczanie indywidualne w wymiarze 6 godzin tygodniowo, które prowadziła pani zaproponowana przez Urząd uczęszczał na zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze, na których pracował solidnie, chętnie wykonywał wszystkie zadania. Dzięki tej pomocy poprawił swoje wyniki w nauce. Należało dodać, że widoczny był duży wkład rodziców, szczególnie mamy, która poświęcała mu dużo zajęciach stosowałam pracę na kilku poziomach, aby każdy uczeń mógł wykonać swoje zadanie. Czasami pomagałam Damianowi siadając przy jego stoliku i mobilizowałam do pracy. Często go chwaliłam i zachęcałam do dodatkowej pracy co powodowało, że osiągał postępy w czytaniu, pisaniu i moich działaniach pomagały dzieci, same chwaliły go za postępy w nauce, za dobrze wykonaną pracę na zajęciach. Damian czuł się dowartościowany i potrzebny. Kiedy w klasie trzeciej rozmawiałam z dziećmi o tolerancji, swoje wrażenia wyraził również Damian jako osoba niepełnosprawna. Były one pozytywne. Chłopiec powiedział, że od samego początku czuł się w tej klasie bardzo dobrze, że koledzy wiedzą kiedy potrzebna jest mu pomoc, może liczyć na wszystkich z grupy, wie, że jak zwróci się o pomoc, to ją otrzyma. Było to bardzo marzeniem Damiana było móc jeździć razem z całą klasą na wspólne wycieczki rowerowe. W momencie gdy dowiedziałam się, że chłopiec może mieć nowe modularne protezy, na których mógłby się poruszać swobodnie i mógłby spełnić swoje największe marzenie, rozpoczęłam rozmowy z dziećmi, rodzicami, dyrekcją i nauczycielami szkoły. Rozmowy przyniosły duży efekt. Dzieci włączyły się do zbiórki pieniędzy w szkole bardzo chętnie. Dokonaliśmy jej również pod kościołem w porozumieniu z księdzem proboszczem. Pozyskaliśmy pieniądze z dyskotek charytatywnych zorganizowanych przeze mnie w naszej szkole. Zaczęłam również współpracę z „Fundacją Polsat”, dzięki której pozyskaliśmy pokaźną kwotę pieniędzy. W rezultacie rodzice mogli zakupić Damianowi nowe protezy. Porusza się na nich swobodnie, ustąpiły bóle, nie ma i koleżanki udowodnili, że można na nich polegać7. Efekty oddziaływańDzięki współpracy szkoły i domu rodzinnego oraz zajęciom dydaktyczno- wyrównawczym udało się pomóc się, że udało mi się dokonać tego czego dokonałam, mogę pochwalić się, że oddałam uczniów, którzy nie są obojętni na losy innych, są tolerancyjni, uczynni, niosący pomoc innym. Damian czuje się w tej klasie bardzo dobrze, a to chyba najważniejsze i jeszcze bardziej cieszy. Myślę, że chłopiec poradzi sobie w klasach starszych. Dzięki systematycznej pracy będzie osiągał dobre wyniki w nauce. Na pomoc swoich kolegów może zawsze „Edukacja integracyjna dzieci pełnosprawnych i niepełnosprawnych”, Życie Szkoły 8/2003Beata Mitura Zespół Szkół w Okrzei edukacja wczesnoszkolna U kobiet miednica pełni ważną rolę w trakcie ciąży i porodu. Miednica to ważny element kośćca człowieka, który utrzymuje ciężar górnej części ciała, przenosząc go na kończyny dolne. W przypadku kobiet, miednica pełni również istotną funkcję w trakcie porodu. Sprawdź, jak zbudowana jest miednica i jaką pełni rolę. Miednica zwana jest inaczej kością miedniczną, jednak tak naprawdę tworzy ją zespół kostno-stawowy. Miednica stanowi połączenie kręgosłupa z kończynami dolnymi i jest „pośrednikiem” w przenoszeniu ciężaru tułowia na nogi. Miednica - to warto o niej wiedzieć: Budowa miednicy człowieka Funkcje miednicy Miednica w trakcie ciąży i porodu Budowa miednicy człowieka Anatomia dzieli miednicę ludzką na większą i mniejszą. Miednica większa jest częścią jamy brzusznej. Tworzy ją lędźwiowy odcinek kręgosłupa (z tyłu) oraz talerze kości biodrowych (po bokach). Miednica mniejsza z tyłu zamknięta jest kością krzyżową i guziczną, a z przodu spojeniem łonowym, czyli miejscem, gdzie tkanka chrząstna łączy kości łonowe. Miejsce, gdzie miednica większa przechodzi w mniejszą, określa tzw. kresa graniczna, przebiegająca od wzgórka kości krzyżowej do brzegu górnego spojenia łonowego. W anatomicznych opisach miednicy pojawiają się jeszcze takie pojęcia, jak otwór górny miednicy, czyli przestrzeń prowadząca z miednicy większej do mniejszej, ograniczona kresami granicznymi oraz otwór dolny miednicy – wyjście zlokalizowane między dolnymi gałęziami kości łonowych, kośćmi kulszowymi oraz wierzchołkiem kości guzicznej. Warto wspomnieć, że budowa miednicy zależy od płci. Męska jest wyższa i węższa, żeńskie – szeroka, ale krótsza. Różnice te wynikają z funkcji jaką pełni kość miedniczna. Jak radzić sobie z bólem miednicy w ciąży?Rozluźnienie połączeń między kośćmi miednicy, tkanek chrzęstnych i więzadeł, niezbędne do urodzenia dziecka, wywołuje dyskomfort przyszłej mamy. Ból towarzyszący temu procesowi lokalizowany jest w okolicach krocza, ale i dolnego odcinka kręgosłupa. Aby go zmniejszyć, warto ograniczyć wysiłek, dźwiganie i dużo wypoczywać, rozluźniając dolne partie ciała np. w pozycji siadu po turecku. Dolegliwości złagodzi też trening mięśni dna miednicy. Funkcje miednicy Miednica, jak już wspomnieliśmy to kości, które przenoszą ciężar tułowia na nogi. Zadanie to tłumaczy fakt, dlaczego jest tak masywnym i mocnym elementem ludzkiego kośćca. Ponadto zadaniem miednicy i przyczepionych do niej mięśni jest utrzymanie górnej części ciała w prawidłowej pozycji – dotyczy to zwłaszcza pionowego ustawienia kręgosłupa w trakcie stania, ale przede wszystkim w trakcie chodzenia. Dźwiganie ciężaru ciała i stabilizacja tułowia to podstawowe funkcje macicy, ale nie jedyne. Czytaj więcej: Ból krocza w ciąży przed porodem Skracanie szyjki macicy w ciąży 11 sposobów na ból pleców w ciąży Miednica w trakcie ciąży i porodu U kobiet miednica pełni ważną rolę w trakcie ciąży i porodu. Kości miednicy stanowią twardą i solidną ochronę dla macicy, a tym samym dla znajdującego się w niej płodu, tworząc kostną obręcz wokół niej i kanału rodnego. Im bardziej zaawansowana ciąża, tym bardziej kości miednicy rozchodzą się (dzieje się tak dzięki hormonom rozluźniającym więzadła i stawy), pozwalając dziecku na swobodny wzrost. Istotne znaczenie mają również mięśnie miednicy, zwłaszcza dna miednicy, które w trakcie 40 tygodni ciąży utrzymują rosnącą macicę, a w czasie porodu rozluźniają się umożliwiając miednicy otworzenie się i rozszerzenie. Ułatwiają też przebieg akcji, przesuwania się dziecka przez kanał rodny. Jest ich ok. 36 par i są one połączone z macicą. Od ich elastyczności i siły zależy, czy poród będzie przebiegał sprawnie i szybko, czy nie. Zobacz wideo: Jak przebiega drugi poród?